Ο ρήτορας Αισχίνης, (390-314 Π.Κ.Ε.), Αθηναίος στην καταγωγή, αλλά από ταπεινή οικογένεια, διδάχθηκε τα πρώτα του γράμματα στο διδασκαλείο του γραμματιστή πατέρα του. Η ρητορική του δεινότητα, η φυσική ομορφιά και η εξαιρετική φωνή του, τον ανέδειξαν σε μεγάλο αντίπαλο του Δημοσθένη. Οι δύο ρήτορες ήταν μέλη της πρεσβείας που απέστειλαν οι Αθηναίοι στον Φίλιππο Β΄ το 348 Π.Κ.Ε. Αργότερα ο Δημοσθένης κατηγόρησε αβάσιμα τον Αισχίνη ότι δωροδοκήθηκε από τον Μακεδόνα βασιλέα. Ο Αισχίνης τότε έγραψε τον λόγο του κατά Τιμάρχου με τον οποίο υπερασπίστηκε αποτελεσματικά τον εαυτό του. Σύμφωνα με τον Γ. Κ. Κουρτίδη, ο Δημοσθένης, για να ευτελίσει τον αντίπαλό του Αισχίνη, του οποίου η μητέρα καταγόταν από τη Φρυγία, αναφέρει τον τρόπον με τον οποίον ο Αισχίνης προσευχόταν μαζί με την μητέρα του και τελούσε μαζί με τους μύστες τα Σαβάζια, ως εξής: «Ο Αισχίνης, έχων καταγωγήν και ανατροφήν δούλου και όχι ελευθέρου παιδός, ανήρ γενόμενος ανεγίνωσκε τας βίβλους εις την μητέρα του, τελούσαν τα μυστήρια, και τα άλλα παρεσκεύαζε, την μεν νύκτα νεβρίζων και κρατηρίζων και καθαίρων τους τελούμενους και σπογγίζων και τρίβων με τον πηλόν και τα πίτυρα ...». Ο Αισχίνης αν και αρχικά υπήρξε ενάντιος του Φιλίππου, εντάχθηκε τελικά στη φιλειρηνική παράταξη, κύριος εκπρόσωπος της οποίας υπήρξε ο Ισοκράτης και πήρε το μέρος του Μακεδόνα, στρεφόμενος με μένος εναντίον του Δημοσθένη. Σκληρή κριτική για την πολιτική του αντιπάλου του άσκησε με τον λόγο του κατά Κτησιφώντος. Ο Αισχίνης έχασε τη δίκη και αναγκάστηκε να φύγει από την Αθήνα. Κατέφυγε στη Ρόδο, όπου λέγεται ότι ίδρυσε διδασκαλείο και κατόπιν ταξίδεψε στη Σάμο. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο μετέβη στην Μικρά Ασία όπου έζησε ως επαγγελματίας σοφιστής.